Encounters
with our past…

Language preference

Deutsch
English (UK)
Polski

Nowotomyska Galeria Internetowa

Language preference

Deutsch
English (UK)
Polski
Nowotomyskie medale zdobyte za uprawę chmielu View full size

Nowotomyskie medale zdobyte za uprawę chmielu

Fotografia ze zbiorów Miejskiej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Nowym Tomyślu.

Zorganizowana uprawa chmielu w okolicach Nowego Tomyśla datuje się od 1828 r. Doskonałe warunki glebowe i klimatyczne spowodowały, że władze pruskie od 1837 r. oficjalnie propagowały uprawę chmielu w tym regionie. Szczególne zasługi położył w tym dziele przybyły w 1827 r. berliński ekonomista i kupiec Josepf Jacob Flatau, autor podręcznika chmielarstwa. Jego zasługą jest udana promocja chmielu nowotomyskiego na rynkach światowych.
W 1881 r. do najlepszych na świecie zaliczano dwie odmiany chmielu nowotomyskiego o bardzo dobrych właściwościach. Jego cechy: duże szyszki (do 2 cali), duża zawartość garbnika i lupuliny, wydatny, ostry zapach, łatwość zbioru i duża wydajność. Wyhodowany przez Flataua odmiana zdobyła złoty medal na światowej wystawie chmielarskiej w 1851 r., dwa lata później również złoty medal na wystawie w Monachium, a w 1883 r. osiągnęła najwyższe światowe ceny. Zdobyła również wyróźnienia na wystawach w Paryżu w 1885 r. oraz w Pradze rok później.
W 1983 r. w polskim rejestrze odmian chmielu została zarejestrowana odmiana "Chmiel Tomyski". Została wyselekcjonowana z chmielu uprawianego w rejonie Nowego Tomyśla. Cechuje się dobrą podatnością na zbiór maszynowy, wydajność sięga 1,8 t/ha, długość wegetacji 130 dni. Łodyga zielona z lekkim czerwonym nalotem, pokrój cylindryczny. W warunkach wielkopolskich sprawuje się lepiej niż inne odmiany, pochodzące z Polski Centralnej.

[źródło: "Chmielarstwo", Puławy 2002, strona http://www.browar.biz/forum/archive/index.php/t-39849.html]

Comments

Add a comment

No comments yet. Be the first to comment!

  •