Największy z dwóch nowotomyskich browarów, wybudowany w latach 1818–1821 przez Karola (Carla) Pflauma. Wcześniej w mieście działał mniejszy browar rodziny Morzyńskich, usytuowany u zbiegu ulic Zbąszyńskiej i 3 Stycznia, funkcjonujący do lat 20. XX wieku.
Browar Pflaumów mieścił się na tyłach posesji przy ul. Poznańskiej 15 i 17, a jego charakterystyczny komin miał wysokość 34 m. Do 1884 roku w pomieszczniach browaru działał Urząd Pocztowy. Zakład produkował piwo z chmielu i jęczmienia pochodzących z okolicznych plantacji, a także wodę mineralną i oranżadę. Firma przez kolejne pokolenia pozostawała w rękach rodziny Pflaumów. Jej właścicielami byli kolejno Ernst Hermann, Carl Hermann oraz Helmut Pflaum – dyplomowany inżynier piwowarstwa. Za czasów Carla Hermanna browar został zmodernizowany, powstała nowoczesna warzelnia, a produkowane piwo chmielowe oferowano w trzech gatunkach: jasnym lekkim, pełnym i słodowym. W latach 30. XX wieku browar zatrudniał 12 stałych pracowników, a w 1941 roku – 25 osób. Napoje rozlewano do charakterystycznych butelek o pojemności 0,4 litra z nazwą browaru i miejscowości. Serwowano je w oklicznych restauracjach. Piwo beczkowane w 24-litrowe beczki trafiało do hurtowni m.in. w Buku, Sierakowie, Międzychodzie, Pniewach, Pile i Lwówku.
W 1946 roku browar został upaństwowiony. Na bazie jego wyposażenia utworzono Państwową Rozlewnię Piwa i Wytwórnię Wód Gazowanych, działającą w latach 1948–1967, następnie przeniesioną na ul. Krótką 2. W 1958 roku w części niewykorzystywanych budynków uruchomiono Przetwórnię Owocowo-Warzywną, która funkcjonowała do 1996 roku. W 2000 roku zabudowania dawnego browaru sprzedano, a następnie rozebrano. Wyburzenie hal otworzyło przestrzeń pod budowę dużego parkingu na zapleczu ul. Poznańskiej.