Spotkania
z naszą przeszłością…

Ustawienia języka

Deutsch
English (UK)
Polski

Nowotomyska Galeria Internetowa

Ustawienia języka

Deutsch
English (UK)
Polski
Sękowo. Restauracja Heinricha Sommerfelda. ok. 1914 Zobacz pełny rozmiar

Sękowo. Restauracja Heinricha Sommerfelda. ok. 1914

Ze zbiorów Arno Krafta.
Pocztówkę wykonało Foto-Atelier van Overstraetena z Nowego Tomyśla. (ok. 1914)

Wszem i wobec y każdemy z osobna, komu o tym wiedzieć należy osobliwie Sukcesorom moim, wiadomo czynię Iż wieś SENKOWO puściłem na okup niniejszym Obywatelom y ieych Potomkom dziedzicznym Prawem w ten Niży opisany Sposów: …..

Tak zaczyna się przywilej Marianny Bogumiły Unrug i Ludwika Szołdrskiego z 11 listopada 1700 potwierdzający jednak wcześniejszą umowę.
Pierwotny przywilej nadał Bogusław von Unruh z Międzychodu, starosta gnieźnieński 5 lipca 1692 i tę datę można uznać za początek osadnictwa olęderskiego wokół dzisiejszego Nowego Tomyśla. Przywilej spisany został po niemiecku, a na brzegu spisano 14 nazwisk pierwszych gospodarzy i pierwotnie nazywała się po prostu Olendry. Pierwszy zapis w księgach parafii wytomyskiej można spotkać pod datą 3 maja 1693. Tego dnia została ochrzczona Elżbieta córka Franciszka i Gertrudy Derlo. Nie znamy wyznania. Pierwsi Olędrzy wyznania protestanckiego byli chrzczeni w parafii katolickiej, lecz wyznanie nie było wtedy odnotowywane.
Później wieś nazywała się Senkowo, a także Zinskowo, być może od niemieckiego słowa Zins (czynsz) oraz Friedenwalde.
Bogusław von Unruh sprzedał dobra tomyskie sprzedał w 1694 (ściślej: wymienił na inne) swojej siostrzenicy Mariannie Unrug (już wtedy wdowie Jakubie Pilchowskim) po później zamężnej Szołdrskiej. Ślub z Ludwikiem Szołdrskim wzięła w roku 1698 i wniosła dobra tomyskie w wianie.

Komentarze

Dodaj komentarz

Brak komentarzy. Dodaj pierwszy!

  •